J.A. Bayona'nın yönettiği 2007 yapımı 'The Orphanage' (El orfanato), izleyiciyi derin bir duygusal ve psikolojik gerilimin içine çeken bir başyapıttır. Film, Laura'nın çocukluğunu geçirdiği eski yetimhaneye eşi ve hasta oğlu Simón ile birlikte taşınmasıyla başlar. Laura burayı engelli çocuklar için bir ev olarak yeniden açmayı hayal ederken, Simón görünmez arkadaşlar edinmeye başlar. İlk başta masum görünen bu durum, zamanla rahatsız edici bir hal alır ve Simón'un ortadan kaybolmasıyla Laura için bir kabusa dönüşür.

Belén Rueda'nın Laura rolündeki performansı filmin kalbini oluşturur. Umut, korku, çaresizlik ve anne sevgisini inanılmaz bir incelikle yansıtan Rueda, izleyiciyi karakterinin acısına ve arayışına ortak eder. Fernando Cayo'nun canlandırdığı koca Carlos ise mantıklı ve sakin duruşuyla Laura'nın giderek artan paranoyasının karşısında bir denge unsuru olarak yer alır. Geraldine Chaplin'in cameo rolü de filmin gizem atmosferine katkıda bulunur.

Bayona, filmde gerilimi adım adım yükselten bir anlatım benimser. Sıradan bir aile dramasından, doğaüstü unsurların ve geçmişin gölgelerinin kol gezdiği bir korku hikayesine doğru ustaca kayar. Özel efektlerden ziyade atmosfer, ses tasarımı ve psikolojik gerilime dayanan korku anlayışı, filmin unutulmaz etkisini güçlendirir. Yetimhanenin kasvetli koridorları ve oyuncaklar gibi sıradan nesneler bile gerilim dolu anlara dönüşür.

'The Orphanage' sadece bir hayalet hikayesi değil, aynı zamanda kayıp, yas, geçmişle yüzleşme ve annelik içgüdüsünün gücü üzerine derinlemesine düşündüren bir filmdir. İzleyiciyi sonuna kadar ekrana kilitleyen sürükleyici kurgusu, etkileyici görüntüleri ve dokunaklı sonu ile izlenmesi gereken bir modern korku klasiğidir. Psikolojik gerilim ve duygusal derinlik arayan her film severin listesinde mutlaka bulunmalıdır.