Luis Buñuel'in 1972 yapımı 'Burjuvazinin Zarif Gizemi', sinema tarihinin en özgün ve düşündürücü yapımlarından biridir. Film, bir araya gelip yemek yemeye çalışan altı orta sınıf karakterin (bir büyükelçi, onun arkadaşları ve eşleri) sürekli bölünen buluşmalarını konu alır. Ancak bu basit önerme, Buñuel'in ustalığıyla gerçeküstü, kesintisiz bir rüya dizisine dönüşür. Yemek masasına oturamamanın absürtlüğü, burjuvazinin tabularını, ikiyüzlülüğünü ve korkularını açığa çıkaran bir araca dönüşür.

Fernando Rey, Delphine Seyrig, Stéphane Audran ve Jean-Pierre Cassel'in yer aldığı oyuncu kadrosu, Buñuel'in keskin ironisini kusursuz bir şekilde yansıtır. Karakterlerin sakin ve kibar görüntüleri, aniden patlak veren askeri baskınlar, hayaletli geçmişler ve metaforik rüya sekanslarıyla paramparça olur. Buñuel, geleneksel anlatı yapısını tamamen reddederek, izleyiciyi gerçeklik algısını sorgulamaya iter. Filmin 'neredeyse hiç olay örgüsü olmayan' yapısı, aslında burjuva yaşamının rutin ve anlamsız ritüellerine yönelik güçlü bir eleştiridir.

Bu sinema klasiğini izlemek, sadece eğlenceli bir gerçeküstü komedi deneyimi değil, aynı zamanda sinemanın anlatım olanaklarını zorlayan bir başyapıtla tanışmak demektir. Ödüller (Yabancı Dilde En İyi Film Oscar'ı dahil) ve eleştirmenlerce defalarca 'tüm zamanların en iyileri' listelerine giren bu film, yemek yemenin basit eylemi üzerinden toplumsal sınıf, din, cinsellik ve ölüm gibi temaları irdeler. Akıcı ve şaşırtıcı sekanslarıyla izleyiciyi sürekli tetikte tutan bu film, Buñuel'in en erişilebilir ve en keskin eserlerinden biri olarak kabul edilir.