2022 yapımı Norveç filmi Sick of Myself, modern ilişkiler, toksik rekabet ve sosyal medya çağında dikkat çekme arzusunun karanlık ve absürt bir portresini çiziyor. Yönetmen Kristoffer Borgli, Oslo'nun sanat çevrelerinde geçen hikayede, partneri Thomas'ın (Eirik Sæther) çalıntı mobilyalardan yaptığı heykellerle ünlenmesiyle kendini gölgede kalmış hisseden Signe'yi (Kristine Kujath Thorp) merkeze alıyor. Signe, kaybettiğini düşündüğü ilgiyi geri kazanmak için, fiziksel görünümünü kasıtlı olarak tehlikeye atan, giderek tehlikeli bir hal alan bir plan yapar.

Kristine Kujath Thorp'un performansı, Signe'nin giderek çarpılan benmerkezci ve manipülatif davranışlarını inandırıcı ve rahatsız edici bir şekilde yansıtıyor. Karakterin, acı çekerek şöhret ve sempati kazanma arayışı, filmi bir tür sosyal hiciv ve psikolojik gerilime dönüştürüyor. Borgli'nin yönetmenliği, absürt komedi ile rahatsız edici dram unsurlarını dengeliyor ve izleyiciyi, narsisizm ve toplumsal onay ihtiyacının uç noktaları üzerine düşünmeye zorluyor.

Sick of Myself, geleneksik bir hikaye anlatımı sunmaktan kaçınarak, izleyiciyi şaşırtan ve yer yer rahatsız eden bir deneyim vaat ediyor. Görsel estetiği ve keskin senaryosuyla, özellikle kara mizah ve karakter odaklı hikayelerden hoşlananlar için dikkat çekici bir film. İnsan psikolojisinin karanlık taraflarını, günümüzün performans ve görünürlük takıntılı dünyasında nasıl şekillendiğini gözlemlemek isteyenler için önerilir.