Jörg Buttgereit'in yönettiği 1988 tarihli Nekromantik, Batı Almanya sinemasının en sarsıcı ve tartışmalı korku filmlerinden biridir. Film, ölü bedenlere karşı cinsel bir çekim duyan bir çiftin, özellikle de Rob karakterinin, toplumdan tamamen izole ve sapkın dünyasına odaklanır. Rob, bir ceset temizleme şirketinde çalışır ve bu iş, gizli takıntısı için bir fırsat penceresi açar. Partneri Betty ile paylaştığı bu karanlık arzu, ilişkilerini tanımlar. Ancak, Rob'un işten bir erkek cesedi çalıp eve getirmesiyle birlikte, dengeler değişmeye başlar.

Film, kesinlikle geleneksel bir korku anlatısı sunmaz. Daha ziyade, izleyiciyi rahatsız edici bir şekilde karakterlerin psikolojik çöküşünün ve sosyal uyumsuzluklarının derinliklerine çeker. Düşük bütçeli görüntü yönetimi ve minimalist anlatım, filmin kasıtlı olarak çiğ ve itici atmosferini güçlendirir. Oyunculuklar, amatör bir samimiyet taşır ve bu da karakterlerin tuhaf dünyasının inandırıcılığını artırır. Buttgereit, şok edici görüntüler ve temalar aracılığıyla, izolasyon, arzu, ölüm ve toplumsal normların reddi gibi konuları provokatif bir şekilde sorgular.

Nekromantik, iz bırakan bir kült film olarak kabul edilir. Geleneksel korku sinemasının sınırlarını zorlayan, rahatsız edici ve düşündürücü bir deneyim arayanlar için bir referans noktasıdır. Film, estetik kaygılardan ziyade fikir ve tepki üzerine kuruludur. Yüksek IMDb puanı beklememek gerekir, çünkü bu film geniş kitleler için değil, karanlık, deneysel ve underground sinemanın sınırlarında dolaşmayı göze alabilen izleyiciler içindir. Nekromantik'i izlemek, sıradan bir film deneyiminden çok, sinemanın en uç noktalarına yapılan bir yolculuktur.